|
HAYAT ve İNSAN |
| Naci GÜMÜŞ | |
|
Ana! Esas Duruşa Geç |
| Müslüm ÜZÜLMEZ | |
|
BİZ OLMALIYIZ |
| Eyyüp ARAS | |
|
BİR KORKU VAR İÇİMDE |
| Osman Aközel | |
|
Özgeçmişim |
| İlkay Yılmaz | |
 | Bugün | 3 |
 | Dün | 165 |
 | Toplam | 64257 |
İçerik : 80
Web Bağlantıları : 8
İçerik Tıklama Görünümü : 65974
AŞINMIŞ HATIRALAR VE O DAĞ
| 
Bir hüzün, bir burukluk geçmiş ve gelecek arasındaki zaman boşluğuna düşüyor. Bir fırtına ruhumu kavuruyor. Beynim boz bulanık deli nehir misali... Düşüncelerimin sesi, gönlümün dili; kaybolmuş hatıraların eskimiş albümünde. Silik çehreler, çocukluk, gençlik, toprak damlı kerpiç evler, dut ağaçları, dereler ve çaylar... Bahçelerden, zerdali sarısına nar rengi karışmış günün kareleşmiş fotoğrafı gibi dere, dere parsellenmiş bir tablo; acının, kederin fukara elbisesiyle gezindiği biçilmiş ekin tarlalarını seriyor önüme... Tırmıklardan kaçmış başak taneleri, harman diplerinde buğday habbeleri nafaka kokusuyla manzara, manzara çerçeveleniyor..
Dağ-mağara, tepe ve türbe, gül-bahçe, mevlit-kandil, ocak-ateş, konu-komşu, masal ve efsane hafızamın zaptettiği görüntülerdir. Hafız’ın kaval nağmesi, İsmail Hakkı Ozan’ın sesi vadileri dolduran bir şeydi.Bursa’lı askerin hergün okuduğu hep aynı şarkı, içinde saklanbaç oynadığımız gül tarlasının köklendiği gün çok dokunmuştu bana.
Ve bir dağ biliyorum; sırtında efsanevi sarnıçlar, tepesinde bir türbe. Günün ilk ışıkları buseler kubbesini, kasabaya tebessüm eder. Güneşin rengi bir hilal çizer dağa, her yeni günün sabahında. Dağ’ın en sert kayasının koynunda bir çift pınar... Pınar, kiraz bahçelerine akar. Gül kalıntıları arasında “Gülbaran” çocukluğumda koştuğum kırlara bakar. Türküler, maniler, mayalar arkaik tınılar gibi titreşir anılarımda. Anımsadığım dizeler;
“Gülbaran’da gül açar,
Etrafa koku saçar
O yarin bakışları
Kalplere yara açar...”
o güller açmıyor şimdi.
“Bagür’ün altı dere
Ciğerim oldu yare..”
Bugünlere âtıftı sanki. İbrahim Şükrü Efendi’nin 1330’larda “Zülküfü Nebi i Zişan Hazretlerine” arzuhalini çığlık çığlığa bildiren mısraları kaç bince duyuldu bilemiyorum. 1948’lerde (ki ben daha doğmamışım) Güneli:
“Akşamdan akşama
Söyler ağlarım.
Karşıda vatanım,
Karlı dağlarım...”
diye yürek paraleyen basılmamış şiirlerinde “Gülşen bağların yerini hazan kaplayacağını” şair ferasetiyle anlamış, ölmeden bir müddet önce genç yaşta sessiz sessiz ağlayarak, “gurbette”yi yazmış.
Son Güncelleme (Çarşamba, 25 Ocak 2012 11:51)
Hava Durumu
